(14-sep-26) Na lang (een maand of vier, geloof ik) snijden, slijpen, foliën, solderen, patineren en graveren, is het dan eindelijk zo ver: het bovenlicht, boven de deur van onze voormalige kinderkamer (intussen gepromoveerd naar logeerkamer) is voltooid en geplaatst!
Oorspronkelijk heb ik deze Mickey met de figuurzaag uit een stuk hout gehaald, met Hema-verf ingekleurd en daarna gemonteerd als plafonnière. Ik had er op het plafond daarnaast een paar even snel uit hetzelfde hout gefiguurzaagde sterren omheen geplakt, die ik van een felgele kleur voorzag en waarop ik na het drogen snel met een klein kwastje wat oogjes en mondjes geschilderd had. Iets dat bedoeld was als een meteoor, met zo’n vurig-gele pluimstaart erbij. Een maantje gezaagd, met een puntmuts op. Klaar! Daarop is dit tiffany-glasontwerp gebaseerd. Ik ben er heel tevreden over.
De plafondlamp hangt nog steeds, zij het nu in een andere kamer dan voorheen. De maan en de sterretjes, alsmede de meteoriet zijn in de loop van de vele jaren sedert de schepping in de strijd der volkeren verloren gegaan.
In dit glaswerk zitten veel (ultra)kleine details, die het vervaardigen allemaal bemoeilijkten: de hartjes van de bloemetjes, enkele qua formaat bijna onzichtbaar kleine stukjes transparant glas bij de kroon van Mickey en nog zo het een en ander. Een deel van het oorspronkelijke ontwerp zou vergen dat er op bepaalde plekken een gaatje in een stuk glas gesneden moest worden. Dat is een onmogelijkheid. Dus daar heb ik, met enige creatieve vrijheid, omheen gewerkt door het oorspronkelijke bouwplan ter plekke een klein beetje te wijzigen.
De grote, gele vlakken waren ook best lastig. Ik had nog nooit eerder met dergelijke klusjes te maken. Nu is het gegraveerd en nadien met een lakstift ingekleurd. Dat geeft een enigszins “streperig” effect, waar ik in eerste instantie eigenlijk helemaal niet blij mee was. Inmiddels heb ik besloten het te accepteren als een onlosmakelijk onderdeel van dit glaswerk.
0 reacties